Opis obrazu:
Obraz ukazuje dwie kobiece postacie, stojące naprzeciw siebie w deszczowej aurze, lecz osłonięte czymś niezwykłym - parasolem, który wyrasta jak roślina: z łodyg i wielkich, mięsistych płatków kwiatów. Ten kwiatowy baldachim nie tylko chroni je przed deszczem - ale spaja je symbolicznie.
Postacie ubrane są w długie suknie - jedna w odcieniach ciepłego brązu przechodzącego w ciemny róź, druga w chłodnym granacie. Ich szerokie kapelusze dodają im tajemniczości, a zarazem elegancji. Kobiety nie mówią - patrzą na siebie, jakby dzieliły coś cenniejszego niż słowa: zrozumienie i czułość.
Tło mieni się strugami deszczu, przez które przebija się światło - może słońce po burzy, może świt po długiej nocy. Na ziemi widać odbicia tańczących kropli i subtelne refleksy, niczym z drobnych kwiatowych płatków i porannej rosy.
Kolorystyka obrazu oparta jest na tonacjach stonowanych, niemal przygaszonych. Królują tu chłodne, błękity i fiolety, z nutami rdzawego różu i głębokiej granatu. Wszystko zatopione w świetlnej poświacie, tworzącej wrażenie harmonii i spokoju. Nasycenie barw jest subtelne - jak cisza po deszczu.
Proponowane miejsce dla obrazu:
Kameralna galeria, przytulna kawiarnia artystyczna, kobiecy gabinet, sypialnia z miękkim światłem, biblioteka lub dom pełen roślin.
W strugach deszczu, gdzie Flora rozkwita,
tańczące krople cicho serca pytają.
Płatki nad głową - nie z parasola,
lecz z ogrodu dusz, gdzie przyjaźń trwała.
Vella - imię tej, co światło przynosi,
gdy z ciepłej dłoni nadzieję podnosi.
Łodygi wspomnień i szeptów wśród cienia,
chronią przed światem - bez słów, bez zmieniania.














