’Templora Aurevia’

Opis obrazu:

Obraz przedstawia dostojną kobietę - a może boginię - która odwraca twarz ku światłu, jakby wyczuwała jego świętość. Jej profil, zmysłowy i klasyczny, przypomina rzeźby starożytnego Rzymu. Subtelnie zaznaczona nagość, osłonięta miękko spływającą szatą, nie uwodzi - lecz nobilituje.

Kolumna, przy której stoi, jest zdobiona ornamentami niczym starożytne perystyle - silna, wieczna, monumentalna. Jej pionowe linie korespondują z fałdami szaty kobiety - jakby całość była jednym organizmem, architektonicznym ciałem zaklętym w formę.

Kolorystyka obrazu oparta jest na kontraście ciepłego światła i głębokich cieni. Centrum tonie w odcieniach bieli i złota, płynnie przechodzących w rude brązy i świetliste beże. Na obrzeżach pojawiają się ciemniejsze barwy: granat, bordo i fiolet - cieniste, głębokie jak świątynna cisza. Spękania faktury podkreślają wiekowość - jakby obraz był fragmentem fresku odnalezionego w ruinach świętego miejsca.

To kompozycja wyciszona i monumentalna zarazem - jak spotkanie z czymś większym niż codzienność.

Proponowane miejsce dla obrazu:

Galeria klasycznego malarstwa, miejsce ceremonialne lub świątynne, kobiece centrum rozwoju, elegancka sypialnia z antycznymi akcentami, pałacowe wnętrze lub gabinet poety.

W kolumnach złota, w świetle bez czasu
stoi Aurevia - w szacie z płótna lasu.
Linie jej ramion rzeźbi światłość ciepła,
ornament duszy w marmurze przeszła.

Nie mówi nic - a wszystko odsłania,
w spojrzeniu dumy, pokory i trwania.
Kobieca, subtelna - lecz pełna mocy,
śni o niej świątynia w aureolach nocy.